Książka to okno na świat

"Ogień i lód" Robert Frost Jedni mówią, że świat zniszczy ogień, Inni, że lód. Iż poznałem pożądania srogie, Jestem z tymi, którzy mówią: ogień. Gdyby świat zaś dwakroć ginąć mógł, Myślę, że wiem o nienawiści Dość, by rzec: równie dobry lód Jest, aby niszczyć, I jest go w bród.          Nie ukrywam, że do powieści Ann Cleeves przyciągnęła mnie nastrojowa okładka. Wyszperałam ją na półce w bibliotece. „Czerń kruka” otwiera tzw. „Kwartet szetlandzki”. Do tej pory w Polsce ukazały się dwa tomy – „Czerń kruka” oraz „Biel nocy”. Wszystkie książki łączy postać inspektora Jimmy’ego Pereza. Jest to, krótko mówiąc, mężczyzna po przejściach, samotny, który po latach powraca w rodzinne strony.          Akcja toczy się na Szetlandach, archipelagu wysp na Oceanie Atlantyckim. Przez długi czas ich mieszkańcy związani byli kulturowo z Normanami, obecnie administracyjnie Szetlandy należą do Wielkiej...

Witam po dłuższej nieobecności. Dopadło mnie życie, ale wracam jak bumerang z kolejną recenzją. Tym razem też będzie w klimacie podobnym jak ostatnio. Rzecz będzie bowiem o wilkołakach.          Akcja „Wilkołaka” Jonathana Maberry’ego rozgrywa się w Anglii, w 1891r., a tłem wydarzeń jest przede wszystkim ponura i zaniedbana siedziba rodu Talbotów - Blackmoor. Do aktora Lawrence’a Talbota dociera wiadomość o zaginięciu młodszego brata, Bena. Lawrence wraca do rodzinnego Blackmoor. Tu dowiaduje się o śmierci brata. Wśród mieszkańców krąży plotka, że za wszystkim stoi wilkołak. A że księżyc jest w pełni, ludzie są przerażeni. Lawrence pragnie rozwiązać zagadkę. Przy okazji odkryje prawdę o swojej rodzinie…          Fabuła „Wilkołaka” nie jest zbyt skomplikowana. Zbudowano ją ze znanych i typowych dla powieści grozy motywów. Wydaje mi się, że dostrzegam tu echa twórczości „ojców literatury grozy” – H....

Jest rok 1812, apogeum potęgi Napoleona, który (jak się zdaje) lada moment podporządkuje sobie Rosję i zdobędzie Moskwę. Sytuacja nie jest zatem zbyt wesoła dla Rosjan, którzy imają się wszystkich sposobów, by zatrzymać wroga. Obok otwartych walk trwa również starcie szpiegów. W tym specjalnej, czteroosobowej grupy, złożonej z Wadima, Dimitrija, Maksa i głównego bohatera powieści, który jest zarazem jej narratorem – Aleksieja Iwanowicza Daniłowa. Dimitrij prosi o pomoc dawnych znajomych z Wołoszczyzny, których nazywa oprycznikami – od nazwy oddziału fanatycznych mnichów mordujących na polecenie cara Iwana IV zwanego Groźnym. Oprycznicy rzeczywiście są niezmiernie skuteczni w sianiu postrachu wśród Francuzów. Jednak kryją w sobie straszną tajemnicę. Wydaje mi się, że nie zdradzę zbyt wiele, jeżeli napiszę, że oprycznicy to wampiry, czego zresztą łatwo się domyślić i nie jest to żadna niespodzianka. Kto choć trochę czytał o najsłynniejszym z krwiopijców – Drakuli, od razu rozpozna kim...

Orson Scott Card to nazwisko znane przede wszystkim ze słynnego cyklu o Enderze. „Planeta Spisek” także należy do gatunku s – f. Na Spisek przed wiekami zostali zesłani najwybitniejsi naukowcy, którzy zbuntowali się przeciw demokracji i chcieli wprowadzić rządy elit umysłowych. Wyznaczono im dość szczególną karę. Mieli pozostać na planecie dopóki sami nie zbudują statku kosmicznego i nie opuszczą swego więzienia. Jest jednak pewien problem. Spisek to planeta pozbawiona żelaza. Uwięzieni mogą je otrzymać dzięki urządzeniom zwanym Ambasadorami, jeżeli włożą tam coś, co ludziom poza Spiskiem wyda się cenne. Dlatego poszczególne rodziny toczą ze sobą bezwzględną walkę i próbują zrobić wszystko byle tylko dostać żelazo, a tym samym osiągnąć przewagę nad innymi. Głównym bohaterem powieści jest Lanik Mueller, następca tronu. Muellerowie to mistrzowie inżynierii genetycznej. Doszli do momentu, w którym są w stanie uleczyć każdą ranę, zregenerować utracone organy i części ciała. Jednak t...