O mnie/Współpraca


Blog Książka to okno na świat powstał w 2011 roku i jest poświęcony moim kulturowym fascynacjom, zachwytom i rozczarowaniom – bo tych ostatnich, tak jak i w życiu, także w kulturze nie brakuje. Ponieważ moim ulubionym gatunkiem jest fantastyka, w różnych jej odmianach i odcieniach, na Książka to okno na świat sporo poczytacie o fantasy, science fiction, klasyce gatunku, a i o young adult coś się znajdzie. Zgodnie z nazwą bloga, wierzę, że książki to nie tylko rozrywka (choć jest pierwszorzędna), lubię także poszukać głębiej i dotrzeć do nie zawsze oczywistych na pierwszy rzut oka przesłań i możliwych odczytań. Interesuję się baśniami i mitami, co przy lekturze fantastyki bywa nie tylko pomocne, ale czasem wręcz niezbędne, bo ten gatunek chyba jak żaden inny mocno wyrasta z tych korzeni.

Czytam nowości i książki wydane dość dawno temu, sięgam po mało znanych autorów z różnych stron świata – ciekawa jestem nowych podejść do tematu. Czasem piszę o lekkich, przyjemnych młodzieżówkach, a czasem o książkach poważnych, wręcz przytłaczających. Moje opinie są oczywiście subiektywne.


Popularne posty z tego bloga

Co się stało z Cristiną Olmedo? – „Gran Hotel”

„Gran Hotel” (w Polsce wyświetlany także pod tytułem „Zagadka Hotelu Grand”) to hiszpański serial wyprodukowany przez stację Antena 3. Liczy sobie trzy sezony – pierwszy składa się z 9 odcinków, drugi z 8, a trzeci z 22. Format znany tym, którzy oglądali już inne seriale produkowane przez stację Antena 3 – odcinki trwają nie czterdzieści minut, nie godzinę, ale średnio osiemdziesiąt minut. Gatunkowo – hm, tu mam pewien problem. „Gran Hotel” to zgrabne połączenie kryminału, serialu obyczajowego i telenoweli.
Czytaj więcej

Gang Brekkera - Leigh Bardugo „Szóstka wron” („Six of Crows”)

Obraz
No dobra, przyznaję się. Kupiłam „Szóstkę wron”, bo spodobało mi się wydanie. Pomyślałam, że nawet jeżeli treść mnie rozczaruje, to zawsze mogę postawić książkę w widocznym miejscu na półce, by cieszyła oko, lub opchnąć komuś w prezencie ślubnym ;) Potem przypomniało mi się, że pozytywnie wypowiadała się o niej na swoim blogu „Kochajmy książki” Ultramaryna. Klamka zapadła, biorę. I utonęłam. Ketterdam. Tętniące życiem portowe miasto. W luksusowych dzielnicach kwitną biznesy szanownych kupców, w tych biedniejszych nie mniej lukratywne interesy robią członkowie gangów. A wśród nich Kaz Brekker zwany Brudnorękim. Chłopak jest miejską legendą Ketterdamu. Złodziejem i przestępcą o inteligencji ostrej jak brzytwa. Nic dziwnego, że zgłaszają się do niego ketterdamscy kupcy, gdy chcą wykonania niemożliwego zadania. Nagrodą jest bajeczny majątek. Ale wiadomo, gdy ktoś płaci tak wiele, wiele także wymaga. Kaz ma, bagatela, włamać się do Lodowego Dworu – niezdobytej i świetnie strzeż...
Czytaj więcej

Kręć się, kręć, wrzeciono – Katarzyna Puzyńska „Śreżoga”

Obraz
Dwa lata po tragicznej śmierci Emilii Strzałkowskiej, Daniel Podgórski nadal nie może się pozbierać. Jego małżeństwo rozpadło się. Syn Łukasz obwinia go za śmierć matki. Tymczasem w okolicy zostają znalezione zwłoki. Morderca obciął ofierze ręce i stopy, zastępując je ptasimi nóżkami. To nie jedyne morderstwo, a tropy prowadzą do śledztwa, które tuż przed swoją śmiercią prowadziła Emilia Strzałkowska. Śreżoga to już dwunasty tom serii o policjantach z Lipowa Katarzyny Puzyńskiej, którą właściwie można by już spokojnie przemianować na serię o policjantach z Brodnicy, ale to nieistotny szczegół. Istotne jest to, że autorka wreszcie rozstała się z trójkątem miłosnym, który już nie był ciekawy, a zwyczajnie irytujący . I wątki związane z życiem osobistym bohaterów wypadają dobrze, paradoksalnie właśnie dlatego, że nie dzieje się w nich za wiele. Śreżoga jest w dużej mierze pożegnaniem z postacią Emilii, dlatego że przez sporą część książki czytelnik towarzyszy jej w ostatnim śledztwie...
Czytaj więcej

Okienko – Luty 2021

Obraz
Najkrótszy miesiąc tego roku już za nami, co może być przynajmniej częściowym wytłumaczeniem tego, że zleciał tak szybko. Uraczył nas piękną zimą, jakiej od kilku lat nie widziałam. Teraz w powietrzu czuć już nie mniej piękną wiosnę, choć przynajmniej u mnie zalegają jeszcze gdzieniegdzie hałdy śniegu. Zdjęcie, a jakże zimowe, choć znowu dokonałam lekkiej podmiany na drugie najchętniej serduszkowane na Instagramie w minionym miesiącu. Książkowo: W lutym przeczytałam cztery książki. Dokończyłam Powiernika światła Brenta Weeksa. Ostatni tom nie uratował całości. Mówi się trudno i żyje się dalej. Zbiór opowiadań Lovecrafta Kopiec przeczytałam w ramach wyzwania Przyzywam kosmitów z Unserious pl . Na rozgrzewkę coś krótkiego, w planach mam znacznie obszerniejsze cegły. Skończyłam też Sagę Księżycową Marissy Meyer (jak na razie całkiem dobrze idzie mi kończenie zaczętych serii), a na deser czwarty tom Koła Czasu Roberta Jordana. 1. Brent Weeks Gorejąca biel 2. H. P. Lovecraft, Z...
Czytaj więcej