Książka to okno na świat

  Podczas ponownego czytania wiedźmińskich opowiadań ze zbiorów Ostatnie życzenie i Miecz przeznaczenia zwróciłam uwagę na inspiracje mitologiami z różnych stron świata. Odpowiedź na pytanie: „Czy Wiedźmin jest słowiański?” jest zarazem łatwa i trudna. No bo tak, jest słowiański, pojawia się tu całkiem sporo potworów rodem z rodzimego folkloru, a Strzyga jest zainspirowana polską baśnią ludową. I nie, bo znajduje się tu wiele elementów, które Sapkowski zapożyczył z innych stron świata. Wszystko to tworzy mozaikową mitologię, która nie traktuje słowiańskości jako swojego wyznacznika, choć ten element jest w niej jak najbardziej obecny. Ale na równych prawach z dżinami, nereidami czy goblinami. Do tego Sapkowski chętnie dorzuca wymyślone potwory, a czasem nakłada różne inspiracje na siebie. Jest to zatem proza mocno postmodernistyczna, grająca z czytelnikiem i konwencją. I tu jeszcze mała uwaga: ten tekst dotyczy tylko słowiańskości w aspekcie nawiązań do mitologii. A przecież Sa...

    Na początek dwie uwagi. Po pierwsze, będą spoilery (oczywiście). Kto nie czytał bądź nie oglądał Władcy Pierścieni , niech się nie przyznaje, tylko prędziutko nadrabia zaległości. Po drugie, tekst odnosi się do wersji reżyserskich (rozszerzonych). Pojawiają się one dość często, ale w przypadku Władcy Pierścieni , ekranizacji powieści o tak niezwykłym bogactwie i głębi, cięcia w materiale źródłowym musiały być poważne. I były. Wersje rozszerzone zawierają nie tylko zabawne, ale niezbyt istotne dla fabuły scenki (jak potyczka Aragorna z zupą Eowiny) oraz sporo smaczków dla fanów książek J. R. R. Tolkiena, ale przede wszystkim fragmenty istotne dla fabuły, które wycięto, by nie rozciągać i tak już długich wersji kinowych (np. śmierć Sarumana). Dzięki wersjom rozszerzonym dowiecie się na przykład, skąd się wziął koń Brego ratujący Aragorna w Dwóch wieżach . Obejrzycie znacznie więcej scen z udziałem Faramira, który jest chyba najbardziej pokrzywdzoną postacią. W wersji kinowe...

Lubię wracać do tego, co było. Czasem ponowna lektura lub obejrzenie filmu pozwala zobaczyć je w zupełnie nowym świetle, lepszym lub gorszym. Stąd też pomysł, by opisywać swoje wrażenia pod jednym szyldem – Akcja Retrospekcja. Na pierwszy ogień idzie książka, która czytałam wiele razy i nie sądzę, by kiedykolwiek mi się ona znudziła – Władca Pierścieni Johna R. R. Tolkiena. W nieco innej formie niż zwykle, bo zamiast klasycznej recenzji chcę wam przedstawić wybór piętnastu cytatów. Bractwo Pierścienia Wielu żywych zasługuje na śmierć. I wielu ginących zasługuje na dalsze życie. Czy potrafisz im je wrócić? Więc nie szafuj tak wyrokami śmierci, albowiem nawet najmędrsi nie potrafią dojrzeć wszystkich konsekwencji. Często powtarzał, że w istocie jest tylko jedna Droga, podobna do wielkiej rzeki; zaczyna się za każdym progiem, a każda ścieżyna okazuje się jej dopływem. „To niebezpieczna sprawa, Frodo, oddalać się od własnych drzwi”, zwykł mawiać. „Wstępujesz wtedy na Drogę i...