Książka to okno na świat

  Hobbit , baśniowa opowieść o niezwykłej wyprawie w którą niespodziewanie nawet dla samego siebie wybrał się stateczny hobbit Bilbo Baggins, jest znana chyba wszystkim. Jednak wydanie z objaśnieniami za które odpowiada Douglas A. Anderson, to podróż podwójna, ponieważ obok tekstu napisanego przez J. R. R. Tolkiena dostaniemy solidną porcję ciekawostek. We wstępie Anderson przybliża życiorys autora, skupiając się na wydarzeniach związanych z przygotowaniem i promocją Hobbita . Tekst książki został opatrzony masą przypisów. Dzięki nim możemy śledzić ewolucję tekstu, która miała różne przyczyny. Część wynikała z błędów i nieścisłości, niektóre poprawki wprowadzono, by dopasować świat do Śródziemia przedstawionego we Władcy Pierścieni , były też jednak takie, za które odpowiedzialność ponosili… ilustratorzy zagranicznych wydań książki. Niezadowolony z ich pracy Tolkien podkreślał więc pewne elementy, które były dla niego istotne. Objaśnienia wskazują także na szeroki wachlarz inspir...

  Jednym ze źródeł inspiracji J. R. R. Tolkiena była mitologia dawnej Północy. Przygotowałam dla Was pięć ciekawostek o których (być może) nie wiedzieliście. 1. Czy Gandalf jest krasnoludem? Nie, ale pytanie nie jest całkowicie bezpodstawne, ponieważ większość krasnoludzkich imion pojawiających się w Hobbicie pochodzi z jednej z pieśni Eddy poetyckiej – Wieszczby Wölwy , a konkretnie fragmentu nazywanego Dvergatal ( Rejestr karłów ). I właśnie tam pojawia się imię Gandalfa, w późniejszej wersji Eddy zapisane jako Gandálfr. Skąd w tym spisie istota, która jak wiadomo z nazwy ( álfr to elf) krasnoludem nie jest? Tolkien, który uwielbiał słowa i ich etymologię, zaczął się więc zastanawiać, kim był Gandalf. Doszedł do wniosku, że pierwszy człon tego imienia oznacza „różdżkę” bądź „laskę”. Gandalf jest więc elfem z różdżką, a różdżka to atrybut czarodzieja. Historia opisana w Hobbicie jest zatem także wyjaśnieniem zagadki, skąd w rejestrze krasnoludów wziął się elf. W pierws...

  Tym razem kandydaci do stoczenia serialowego pojedynku zgłosili się sami, bo trudno traktować inaczej jak konkurentów dwie emitowane niemal w tym samym czasie superprodukcje fantasy. Warto jeszcze wspomnieć, że w przedbiegach odpadł trzeci tytuł, tym razem spod wiedźmińskiego znaku ze stajni Netflixa – Rodowód krwi . Trochę wygląda to tak, jakby twórcy sami przyznali się do porażki, przesuwając premierę na grudzień tego roku. No to zaczynamy. Tekst zawiera spoilery z książek J. R. R. Tolkiena i G. R. R. Martina oraz seriali Pierścienie Władzy i Ród smoka 1. Literacki pierwowzór Oba seriale biorą na warsztat historie, które mają swoje źródło w literaturze fantasy. W obu przypadkach wiążą się z tym mniejsze i większe problemy. Amazon wykupił prawa do Hobbita i Władcy Pierścieni Johna R. R. Tolkiena, lecz zdecydował się na przedstawienie historii z Drugiej Ery Śródziemia. Problem w tym, że wydarzenia z tego okresu zostały opisane między innymi w Silmarillionie i Niedokoń...

  Hobbit Johna R. R. Tolkiena trafił na półki księgarń w 1937 roku, ale nie była to pierwsza historia ze Śródziemia, którą napisał autor. Wręcz przeciwnie, pojawiła się dość późno i stanowiła jakby „odprysk” wielkiej mitologii kształtującej się wokół zupełnie innych opowieści. Należą do nich: Upadek Gondolinu , Beren i Lúthien oraz Dzieci Húrina . Skrócone wersje tych historii znalazły się w Silmarillionie , pełniejsze w trzech odrębnych książkach zredagowanych przez Christophera Tolkiena. Upadek Gondolinu Tolkien zaczął pisać w 1916 roku w szpitalu w Birmingham, gdzie trafił po tym, jak zapadł na gorączkę okopową podczas walk w czasie I wojny światowej. Historia od początku pojawiła się w niemal pełnym kształcie i mimo że Tolkien pracował nad nią całe życie, to w ogólnym zarysie przetrwała niezmieniona. Po raz pierwszy została odczytana w 1920 roku na zebraniu Klubu Eseistycznego Kolegium Exeter. To historia dawnej i potężnej cywilizacji zaatakowanej przez hordy przedziwny...

W związku ze zbliżającą się premierą serialu od Amazona, którego akcja rozgrywać się będzie w Drugiej Erze Śródziemia, przygotowałam dla was garść ciekawostek związanych z kluczowym miejscem w tym okresie – wyspie Númenor i jej mieszkańcom. 1. Jaka była g eneza Númenoru? Inspiracją dla Tolkiena była mitologiczna tradycja zatopionej Atlantydy. Autor miał zresztą w tym przypadku osobiste pobudki – prześladował go sen o Wielkiej Fali nadciągającej nad krainę drzew i zielonych pól. Ten sam sen powtarzał się u jego syna Michaela, a w „spadku” otrzymał go powieściowy Faramir. Pierwsza wersja tej historii powstała, gdy Tolkien i C. S. Lewis postanowili napisać powieści. Lewis o podróży w przestrzeni, a Tolkien o podróży w czasie. Twórca Śródziemia zaczął więc tworzyć książkę o Númenorze, Lądzie na Zachodzie. Sam określił ją jako nieudaną, ale nowa wersja legendy o Atlantydzie została wpleciona w jego uniwersum. W historii Śródziemia wyspa Númenor była darem dla ludzi walczących po s...

  Ponoć każdy autor czerpie inspiracje z tego, co go otacza. Takim tokiem myślenia podążył John Garth, który w książce J. R. R. Tolkien i jego światy. Miejsca z których wyrosło Śródziemie starał się pokazać, jaki wpływ na fantastyczne uniwersum miały osobiste doświadczenia autora, jego zainteresowania czytelnicze i językowe, podróże, a także odkrycia historyczne. Książka jest podzielona na tematyczne rozdziały. Pierwszy skupia się na związkach między Anglią a Shire. Drugi dotyczy inspiracji z czterech stron świata. Dominujący wpływ Północy, mitologii i kultury germańskiej, na dzieła Tolkiena jest powszechnie znany. Garth zwraca jednak uwagę na mniej oczywiste źródła inspiracji: celtycki Zachód, bogatą tradycję grecko-rzymską, a wreszcie Wschód, postrzegany nie tylko jako krainy poddane władzy zła, ale także ziemie pełne cudów. Dużo miejsca Garth poświęca różnym typom krajobrazów: morzom, górom, rzekom, a wreszcie lasom, wskazując nie tylko na aspekty biograficzne, miejsca, któ...

Fantastyka kocha lasy. Bywają zachwycające, ale i niebezpieczne. Można się w nich zgubić albo natknąć na potwory. Czasem są miejscami w których prawa fizyki nic nie znaczą, innym razem to gigantyczne kompleksy obdarzone czymś w rodzaju zbiorowej świadomości. Niektóre zupełnie nie przypominają lasów, jakie znamy, drzewa bowiem mogą się poruszać albo posiadają zdolność kumulowania i oddawania energii elektrycznej. W dzisiejszym poście przedstawię wam pięć fantastycznych książek, których twórcy ciekawie i nieszablonowo podeszli do motywu lasu. John R. R. Tolkien Władca Pierścieni Tolkien uwielbiał drzewa i z niepokojem obserwował, jak nieprzemyślana działalność człowieka i źle rozumiany postęp niszczą środowisko naturalne. II wojnę światową nazwał w liście do swojego syna Christophera z 30.01.1945 roku Wojną Maszyn, która wszystkim przyniosła katastrofę, oprócz samych Maszyn. Te bowiem wzrosły w siłę. Poglądy pisarza znalazły odbicie w jego dziele. We Władcy Pierścieni nie brakuje bohat...