Książka to okno na świat

          Nazwa „saga” wywodzi się od staroislandzkiego słowa „segja” – „mówić” i oznacza opowieść, nieważne, mówioną czy pisaną, prawdziwą czy nieprawdziwą. To właśnie opowieść leży u źródeł książki Elżbiety Cherezińskiej „Saga Sigrun”, pierwszego tomu cyklu „Północna Droga”. Główna bohaterka przeżyła już właściwie swoje życie. I oto teraz, po latach, dzieli się z czytelnikami swoją opowieścią.          Wikingowie to temat rzeka. Fascynują twórców, a ta fascynacja dawno przekroczyła granice Skandynawii. Pojawiają się w książkach, filmach, komiksach. Inspirują twórców fantasy i powieści historycznych. E. Cherezińska postanowiła ukazać jednak świat w epoce wikingów nie z tej strony, z jakiej przyzwyczailiśmy się go oglądać, czyli wojowników ruszających na wiking. Tym razem w centrum uwagi znalazły się ich kobiety, żony, matki i córki, których życie upływa na wiecznym czekaniu i niepokoju o powrót mężczyzn.  ...

„Czerwona mgła” to zbiór opowiadań Tomasza Kołodziejczaka, na który składają się: „Piękna i graf”, „Nie ma mocy na docenta”, „Czerwona mgła” oraz „Klucz przejścia”. Tylko jedno z nich, „Czerwona mgła” jest premierowe, pozostałe ukazały się już wcześniej w różnych antologiach i czasopismach.          „Czerwona mgła” to kolejna po „Czarnym horyzoncie” książka przenosząca czytelnika w przyszłość. Świat, jaki znamy, już nie istnieje. Na Ziemi pojawiły się Przebicia, dzięki którym istoty z innych Planów, wszechświatów, mogły tutaj trafić. Jak zwykle, błękitna planeta raczej nie miała szczęścia. Na Zachodzie pojawili się Czarni, balrogowie i grafy, na Wschodzie złowroga Mgła i urka – hai. Na szczęście, przybyli też sprzymierzeńcy – elfy i ich magia. Europa pogrążyła się w chaosie. Polska ocalała i zawarła sojusz z elfami, a jeden z nich, Bolesław Arr’Rith, został królem Rzeczpospolitej. W świecie pełnym nowych zagrożeń, ze złem mieczem i magią wal...

Nie mogłam nie sięgnąć po powieść, która jest określana jako serbski „Władca Pierścieni”. Z dwóch powodów – Tolkien to jeden z moich ulubionych pisarzy, a mitologia serbska czy szerzej słowiańska od dawna mnie interesuje. „Zakon Smoka” Aleksandara Tesica to pierwszy tom trylogii Kosingas. Tolkien czerpał z wierzeń celtyckich i skandynawskich, historia stworzona przez Aleksandra Tesica została oparta na mitologii i wierzeniach serbskich.          Jej akcja rozpoczyna się rok przed bitwą na Kosowym Polu (1389), w której Serbowie starli się z Turkami. Według historyków, pozostała ona nierozstrzygnięta, ale jak wiadomo, historia, legenda i mit nie zawsze chodzą ze sobą w parze. W prozie Tesica zagrożenie ze strony imperium osmańskiego nie jest jedynym jakie czyha na Serbów (w wizji autora to oni są narodem wybranym, przedmurzem chrześcijaństwa i ostatnią ostoją przed złem). O wiele groźniejsze nadciąga z mrocznego Hadesu, a przeciwstawić mu ...

Cała historia zaczęła się w 2005 r., gdy na rynku pojawił się pierwszy tom „Pana Lodowego Ogrodu” i co tu dużo mówić – to było coś. Dość wspomnieć, że książka zgarnęła mnóstwo nagród, a wielu (w tym niżej podpisana) czekało z niecierpliwością na kolejną część. Drugi tom, wydany w 2007 r. był słabszy niż poprzednik, ale mój apetyt i nadzieje na szczęśliwe zakończenie rozbudził tom trzeci, z 2009 r. I wreszcie jest czwarty, ostatni już tom.          „Pan Lodowego Ogrodu” to połączenie s – f i fantasy. Vuko Drakkainen, pół – Polak, pół Fin, obywatel Chorwacji to jednoosobowa ekipa ratunkowa i główny bohater cyklu. Jego misja to podróż na planetę Midgaard i ustalenie, co stało się z wysłaną z Ziemi ekipą naukowców, o której słuch zaginął. Drugim bohaterem jest Filar, wygnaniec pozbawiony tronu przez krwawe rządy Podziemnej Matki. Przez cały czas narracja była podzielona między tych dwóch bohaterów i czytelnik mógł śledzić naprzemiennie ich losy....

Mario Puzo to pisarz kojarzony jednoznacznie – z „Ojcem chrzestnym” i historiami o mafii. Ale przez niemal całe życie pracował też nad inną książką – historią rodziny Borgiów, która szczególnie go fascynowała. Uważał, że niewiele się różnili od mafijnych rodzin, ba, ich metody działania były nieraz bardziej perfidne niż późniejszych donów. Dzieło nad którym tak długo pracował, zostało wydane dopiero po jego śmierci.          Centralną postacią powieści jest Rodrigo Borgia, późniejszy papież Aleksander VI. Postać oczywiście nieodparcie kojarząca się z Vito Corleone. Rodrigo twardą ręką rządzi rodziną i swoimi dziećmi, bo posiada ich mnóstwo, a jakże, mimo że jest duchownym. Jednak w jego planach istotną rolę odgrywa potomstwo zrodzone ze związku z Vanozzą Cattanei. Cezar jest przeznaczony do roli duchownego, ma przejąć po ojcu najwyższe godności kościelne. Juan to przyszły dowódca wojskowy. Lukrecja swoją urodą ma zapewnić korzystne sojusze ...